به موسیقی و افکارم اجازه دادم منو محاصره کنن و به جاش آدم ها رو حذف کردم..
شاید سنگدلی به نظر بیاد اما دیگه اهمیتی نمیدم که ازم ناراحته کی نیست ، درصورتی که قبلن این قضیه برام خیلی مهم بود ...
اما من هرروز دارم بیشتر و بیشتر تو خودم غرق میشم ،نه به کسی کاری دارم نه کسی کاری به من داره.
ممکنه فکر کنین که این زندگی و راهی که انتخاب کردم اسمش "منزوی بودن" هست ، اما زاویه دید من فرق داره،تعربف هام فرق داره ..
ناراحت نیستم از اینکه کسیو ندارم دور وبرم ،سرم خلوته و به راحتی میتونم تو درد و اندوه خودم غرق بشم و اونقدر ادامه بدم که خفه شم:)))
آدم ها و نقش ای زندگی من شدن ترَک های پلی لیست هام ، با تک تکشون ارتباط برقرار میکنم ،برعکس آدم ها که فک میکنم زیادی ازشون دور شدم ...
اما خب،زندگی همینه و این "همینه" برای هرکسی ،جور متفاوتی خودشو نشون میده !
برچسب:
نویسنده: یگانه نیکفر